قبل از اینکه بریم سراغ اصل مطلب یعنی مرطوب نگه داشتن دستها ابتدا بیایید کرونا را خوب بشناسیم تا بتوانیم از دست آن جان سالم به در ببریم. پس با ما همراه باشید.

کرونا ویروس ها از پاتوژن های مهم در انسان و حیوان هستند.

در اواخر سال ۲۰۱۹ ، یک کرونا ویروس جدید به عنوان عامل ایجاد گروهی از موارد پنومونی در شهر ووهان در استان هوبئی چین شناسایی شد. این بیماری به سرعت گسترش یافت که نتیجه آن همه گیر شدن در چین و گزارش موارد پراکنده در سطح جهان بود. و متاسفانه در کشورمان هم به سرعت پخش شد.

 

انواع مختلف بیماری کرونا

خفیف

متوسط

خطرناک

شدیدا خطرناک

این ها تعریفاتی هستند که برای توصیف وضعیت بیماران مبتلا به کووید-۱۹ به کار می روند. این جمله را پنس ( معاون رئیس جمهور آمریکا ) هفته گذشته در سخنرانی خود بیان کرد: ” درصد زیادی از مردم دارای علائم خفیف سرماخوردگی هستند و برخی از آن ها علائم شدید سرماخوردگی را از خود نشان می دهند.”

طبق گفته ساندرو گالئا (اپیدمیولوژیست و رئیس بخش سلامت عمومی در دانشگاه در شهر بوستون): ” برای هر یک از این عبارات ( خفیف، متوسط، خطرناک و بسیار خطرناک ) باید یک تعریف پزشکی دقیق مشخص شود که این ممکن است سال ها طول بکشد.

تحقیقات در حال انجام شدن هستند.

اوایل این هفته سازمان بهداشت جهانی تعدادی دستورالعمل برای پزشکانی که مشغول درمان بیماران کرونا هستند، تعیین کرد.

همچنین نکاتی را برای آن ها مشخص کرد تا بتوانند بیماران را گروه بندی کنند.

 

نتایج جدید:

بر اساس گزارش جدید، در حالیکه بیشتر بیماران مبتلا به کرونا علائم خفیف دارند یا پروسه بیماری در آن ها به طور کامل انجام نمی شود، در ۱۴ درصد از افراد این بیماری از نوع شدید است به طوری که نیاز به بستری شدن در بیمارستان و دستگاه اکسیژن دارند. ۵ درصد از افراد هم باید در آی سیو بستری شوند. در غیر این صورت شرایط برای آن ها بسیار سخت و پیچیده می شود و علائمی مانند شوک سپتیک ( کاهش شدید فشار خون که می تواند منجر به سکته مغزی شود )، نارسایی قلبی و تنفسی، نارسایی سایر اندام های بدن و در نهایت مرگ می تواند برای این افراد اتفاق بیفتد.

ترزا مادالین (اپیدمیولوژیست) می گوید: ” علائم در یک بیمار می توانند در مدت چند ساعت یا چند روز تشدید و خطرناک شوند.”

در حال حاضر عبارات خفیف، متوسط و خطرناک بیشترین کاربرد را دارند.

ما از پزشکان که در خط مقدم مبارزه با این بیماری هستند درخواست کردیم تا مفهوم دقیق این کلمات را بر اساس توصیه های سازمان بهداشت جهانی، برای ما توضیح دهند.

 

برای دریافت مشاوره پوست اینجا کلیک کنید

 

بیماری خفیف

نوع خفیف ویروس

ماه گذشته ۲۵ متخصص بیماری های عفونی از کشور چین و سازمان بهداشت جهانی در چین با هم همکاری کردند و تحقیقی را انجام دادند که طبق آن ویروس کووید-۱۹ در ۸۰ درصد از موارد، بیماری با علائم خفیف یا متوسط ایجاد می شود.

در یک کنفرانس مطبوعاتی که در ۱۹ اسفند برگزار شد، ماریا وان کرخووه ( رهبر گروهی که در سازمان بهداشت جهانی به موارد اورژانسی مانند کووید-۱۹ رسیدگی می کنند ) گفت:

عفونت خفیف به طورعادی و با تب آغاز می شود. اگرچه که ممکن است چند روز طول بکشد تا تب شروع شود.

همچنین علائم مربوط به مشکلات تنفسی، احساس درد و سرفه های خشک خواهید داشت.

این در واقع اتفاقی است که برای اکثر مردم می افتد.

طبق گفته دکتر آمش آدالجا ( محقق ارشد مرکز جان هاپکینزکه برای امنیت بهداشت جهانی کار می کند) :

” فردی که علائم خفیف دارد، بیماری اش آنقدر تشدید نمی شود که لازم باشد به بیمارستان برود.”

عفونت خفیف خطرناک نیست اما در بعضی موارد که بیشتر هم شامل حال افراد پیر و افرادی با مشکلات سلامتی مانند مبتلایان به دیابت می شود، عفونت خفیف می تواند پیشرفت کند و تبدیل شود به بیماری با علائم متوسط. در این شرایط ممکن است آن فرد به برخی کمک ها نیاز پیدا کند مانند مایعات زیاد برای جلوگیری از کم آبی و خشک شدن بدن. بهتر است در یک مرکز مراقبت های فوری به این افراد رسیدگی شود به ویژه اگر بیمارستان ها از بیماران با علائم حاد و خطرناک پر باشند.

 

بیماری در حد معمولی و متوسط

بر اساس گفته آدالجا علائم این بیماری عبارتند از سرفه، تب بیش از ۳۷.۷ درجه سانتیگراد، لرز و احساس اینکه نمی خواهید یا نمی توانید از تخت خارج شوید.

طبق گفته گالئا تنگی نفس هم یکی دیگر از نشانه های این نوع بیماری است که شدت آن در بین افراد مختلف، متفاوت است.

نوع درمانی که برای هر فرد تعیین می شود بر اساس میزان تنگی نفس، سن و سایر مشکلات سلامتی او است.

دکتر ترزا مادالین می گوید: ”  آیا این تنگی نفسی است که به دلیل انجام فعالیت مانند بالا رفتن از پله ها اتفاق می افتد یا زمانی که هیچ فعالیتی انجام نمی شود مانند نشستن روی صندلی؟ “

در هر دو مورد باید نگران باشید و احتمال دهید که به کووید-۱۹ مبتلا شده اید زیرا دکتر کنس ای.لین – کیو که پولمونولوژیست بخش مراقبت های ویژه پزشکی است، می گوید:

” تنگی نفس اولین علامتی است که در مراکز سلامت بررسی می شود.

دلیل آن این است که تنگی نفس به خاطر کاهش سطح اکسیژن خون اتفاق می افتد.

این کاهش باعث می شود که خون نتواند اکسیژن کافی به اندام های مختلف بدن برساند.

در نتیجه آن اندام از کار می افتد یا اینکه فرد می میرد.

برای افرادی که عفونتشان از نوع متوسط است، بستری شدن در بیمارستان ضروری نیست مگر اینکه تنفسشان با مشکل مواجه شود یا دچار کمبود آب و خشکی بدن شوند.

علائم کم آبی عبارتند از افزایش تشنگی، خشکی دهان، کاهش میزان ادرار، زرد بودن رنگ ادرار، خشکی پوست، سر درد و سر گیجه.

 

بیماری از نوع شدید و خطرناک

براساس گفته دکتر وان کرخووه در کنفرانس مطبوعاتی که در ۱۹ اسفند برگزار شد، ” پنومونی یا همان ذات الریه می تواند درمان شود به ویژه در جوانان اما در مورد سالمندان و افراد دارای مشکلات سلامتی می تواند یک خطر جدی و تهدید کننده باشد. این افراد باید در بیمارستان بستری شوند به ویژه اگر سیستم ایمنی آن ها ضعیف باشد.

طبق گفته گالئا در مورد بیمارانی که وضعیت آن ها وخیم است، موضوع نگران کننده این است که اگر این افراد اکسیژن اضافی دریافت نکنند یا ماسک اکسیژن برای آن ها گذاشته نشود، احتمالا اندام هایشان از کار افتاده و در نهایت می میرند. همچنین بیمارانی که دچار ذات الریه می شوند، مستعد مبتلا شدن به عفونت های باکتریایی ثانویه هستند. این عفونت های ثانویه می توانند یک خطر بسیار جدی باشند و احتمالا فرد نیاز به درمان با آنتی بیوتیک های داخل وریدی پیدا می کند.

اگر عفونت تشدید شود یک مشکل دیگری که وجود دارد این است که ویروس می تواند وارد سلول های ریه شده، شروع کند به تقسیم شدن و باعث مرگ سلول ها شود.

در این شرایط سیستم ایمنی وارد عمل می شود تا ویروس ها را از بین ببرد.

در نتیجه مبارزه ای که بین سلول های ایمنی و ویروس ها رخ می دهد، التهاب ایجاد می شود و بافت ریوی از بین می رود.

 بعضی مواقع این اتفاقات منجر به نوع شدید تر و خطرناک تری از ذات الریه می شوند.

این پاسخ سیستم ایمنی ورود اکسیژن به خون را مختل می کند.

در کمبود اکسیژن التهابی که رخ می دهد می تواند شدید تر و باعث از کار افتادن ریه شود.

 

چگونه باید در مورد علائم خود به دکتر توضیح دهیم؟

چگونه علائم را به دکتر بگوییم؟

دکتر شیرا دورون (اپیدمیولوژیست) می گوید: ” به یاد داشته باشید که کلمات خفیف، متوسط و شدید تنها چند تا صفت هستند و صرفا برای شرح حال بیمار مناسب نیستند. بهتر است به جای استفاده از این صفات، علائم خود را برای پزشک شرح دهید تا او به درستی تشخیص دهد که شما به چه درمانی نیاز دارید مثلا باید در بیمارستان بستری شوید یا نه.

 

بهترین راه مبارزه برای پیشگیری از بیماری کرونا

بهترین راه مبارزه با کرونا

بر اساس توصیه های سازمان بهداشت جهانی و مقامات بهداشت عمومی کانادا، شستن مرتب دست ها رایج ترین راه برای مبارزه با کووید-۱۹ است.

اما هوای سرد و خشک زمستان باعث ترک خوردن پوست می شود.

شست و شو و ضدعفونی کردن مداوم دست ها نیز ترک پوستی را بد تر می کند.

پس چگونه می توانیم دستهایمان را مرتب بشوریم و در عین حال از آزرده شدن و قرمزی پوستمان جلوگیری کنیم؟

دکتر جولیا کارول (متخصص پوست) توصیه می کند که استفاده از صابون مرطوب کننده و کرم دست بلافاصله بعد از شستن دست ها می تواند بسیار مفید باشد.

همچنین می گوید: ” شست و شوی دست ها و بعد استفاده از  مرطوب کننده  دقیقا مانند این است که  وقتی موهای خود را می شوییم بعدش از نرم کننده استفاده می کنیم.”

 

شست و شوی دست ها چه تأثیری بر پوستمان می گذارد؟

شستن دستها

شست و شو و ضدعفونی کردن دست ها این چربی را از بین برده و پوست دستمان را آسیب پذیر می کند.

وقتی که دستمان خیس است، هوا آبی را که روی پوستمان است جذب کرده و این آب وارد هوا می شود.

در نتیجه پوست دست خشک می شود.

بر اساس توضیحات دکتر کارول، هوا از هر منبعی که بتواند آب جذب می کند و پوست یک منبع بسیار عالی است.

برای کسانی که مشکل خشکی پوست و یا عوارض پوستی مانند اگزما و پزوریازیس دارند، شستن زیاد دست ها می تواند این مشکلات پوستی را بد تر کند.

طبق گفت و گویی که ما با کارمند یک کافی شاپ داشتیم، او می گوید: ” مجبور هستم در محل کارم به خاطر ویروس کرونا مرتب دست هایم را بشویم و سطوح را ضدعفونی کنم.”

در این کافه برای مبارزه با شیوع کرونا اقدامات بهداشتی مانند افزایش شست و شو و ضدعفونی کردن به طور کامل انجام می شود.

وی می گوید: ” قسم می خورم در طول زندگی ام تا به حال دست هایم تا این حد خشک نشده است. پوست دستم به شدت آسیب دیده است.

افرادی که در حیطه صنعت نیز مشغول به کار هستند، به دلیل شستن بیش از حد دست هایشان برای جلوگیری از ابتلا به کرونا، پوست دستشان به شدت خشک شده است.

این شست و شوی زیاد دست ها باعث شده است که پوستشان ترک خورده و پوسته پوسته شود.

طبق گفته خودشان این حالت مانند این است که انگار پوستشان می خواهد شکافته شود.

 

درمان خشکی پوست ناشی از شستن زیاد دست ها:

درمان خشکی دستها در اثر شستن زیاد

برای کسانی که پوستشان به شدت خشک، زبر و آزرده شده است، استفاده از محصولات که پایه روغنی دارند، بهترین گزینه برای درمان است.

بهتر است به جای لوسیون، از کرم دست استفاده شود زیرا کرم ها پایه روغنی دارند در حالیکه لوسیون ها پایه شان آبی است که خود باعث خشکی بیشتر پوست می شود.

همچنین توصیه می شود که هنگام خریدن کرم دست، کرمی نخرید که در ترکیبات تشکیل دهنده اش رتینول وجود داشته باشد.

زیرا این ماده ترکیبی است که در سرم های ضد پیری استفاده می شود و در واقع فرم شمیایی یک لایه بردار است.

در نتیجه لایه های رویی سطح پوست را از بین می برد.

این ترکیب برای جلوگیری از پیر شدن پوست بسیار مفید است اما حالا که می خواهیم نکات بهداشتی را رعایت کنیم و در عین حال به پوستمان صدمه نزنیم، رتینول دقیقا باعث می شود برعکس این حالت اتفاق بیفتد.

بنابراین بهتر است به جای کرم های حاوی رتینول، از کرم هایی استفاده شود که دارای ترکیبات نرم کننده و مسدود کننده هستند زیرا ترکیبات مسدود کننده مانند یک سد فیزیکی عمل می کنند و مانع از دست رفتن آب پوست می شوند.

به علاوه این ترکیبات از اینکه عوامل خارجی مانند شستن دست ها باعث خشکی پوست شوند، جلوگیری می کنند و رطوبت پوستتان را حفظ می کنند.

لانولین (نوعی چربی که در پشم گوسفند یافت می شود)، روغن معدنی و سیلیکون مثال هایی از ترکیبات مسدود کننده هستند. از جمله ترکیبات نرم کننده می توان به روغن های گیاهی، روغن های معدنی، کره شی (نوعی درخت به نام شی در آفریقا وجود دارد و از دانه های آن روغنی به دست می آید که خواص بسیار زیادی برای پوست و مو دارد) و کره کاکائو اشاره کرد.

 

هومکتانت ها

هومکتانت ها ( ترکیبات جذب کننده رطوبت) مانند گلیسرین، عسل و آلوئه ورا بسیار برای حفظ رطوبت پوست مفید هستند.

طبق گفته های فردی که درحیطه صنعت کار می کند، هنگام خرید کردن در حالیکه کیسه های خریدش را حمل می کرده است، پوست دستش چندین بار از هم باز شده و خونی شده است که دلیل آن هم خشکی بیش از حد دست هایش به خاطر شستن زیاد بوده است.

من از ضدعفونی کننده دست استفاده کردم و حس کردم که انگار به یک سیم برق دست زده ام.

 جلوگیری از خشکی پوست بسیار مهم است زیرا ترک پوستی می تواند منجر به عفونت شود.

به علاوه همیشه بهترین راه دفاع، حمله کردن است و اینکه زودتر از دشمن خود وارد عمل شوید.

یعنی قبل از اینکه خشکی دستتان آنقدر وخیم شود که پوستتان ترک خورده و خونی شود یا حتی عفونت کند، زودتر وارد عمل شوید تا جلوی این اتفاق را بگیرید.

 

سوالات رایج:

 

۱) اگر به دلیل داشتن اگزما، ترک پوستی و یا زخم روی دستمان داشته باشیم، آیا بیشتر در معرض ابتلا به ویروس کرونا هستیم؟

این سوال بسیار خوبی است و پاسخ آن این است که متخصصان هنوز در این باره مطمئن نیستند ولی با توجه به اینکه انتقال این ویروس از طریق تماس دست آلوده با دهان، چشم ها و مخاط راه های هوایی (مانند مخاط بینی) انجام می شود حالا چه به صورت مستقیم یا غیر مستقیم، پس این گفته نمی تواند صحت داشته باشد.

اگرچه که برخی عفونت های باکتریایی و ویروسی مانند ویروس هرپس سیمپلکس (ویروس تبخال) از طریق زخم می توانند وارد شده و بیماری ایجاد کنند اما هدف ویروس کرونا دستگاه تنفسی است و از طریق دست نمی تواند به هدف خود برسد.

پس احتمالا خطری تهدیدتان نمی کند.

 

۲) گفته شده است که افراد با سیستم ایمنی ضعیف بیشتر مستعد ابتلا به کرونا هستند. آیا این گفته در مورد افراد مبتلا به اگزما هم صدق می کند؟ چه اتفاقی می افتد اگر این افراد برای جلوگیری از پیشرفت اگزما از داروهای سرکوب کننده اسیستم ایمنی استفاده کنند؟

به طور کلی افراد با سیستم ایمنی ضعیف (که شامل سالمندان هم می شود زیرا سیستم ایمنی آن ها به اندازه جوانان قوی نیست)، بیشتر در معرض ابتلا به کرونا هستند.

اما در مورد اگزما شدید با اینکه سیستم ایمنی مختل می شود اما کاملا سرکوب نمی شود.

در واقع فعالیت سیستم ایمنی وقتی که دچار اختلال است خیلی بیشتر از زمانی است که کاملا سرکوب شده باشد.

بنابراین داشتن اگزما به تنهایی نمی تواند خطر ابتلا به کرونا را افزایش دهد.

حتی اگر بیمار باشید باعث تشدید آن هم نمی شود.

 

۳) آیا ماسک مانع از ابتلا به کرونا می شود؟ استفاده از ماسک باعث ایجاد اگزما اطراف بینی و دهان می شود. برای جلوگیری از این اتفاق چه کاری باید انجام می دهیم؟

استفاده از ماسک در مکان های عمومی نمی تواند از شما در برابر کرونا محافظت کند.

تنها زمانی که بیمار هستید برای جلوگیری از گسترش عفونت باید ماسک بزنید.

اگر مجبور هستید از ماسک استفاده کنید، می توانید با انجام بعضی از اقدامات از آزرده شدن پوستتان توسط اگزما جلوگیری کنید.

توصیه می شود از یک شوینده ملایم صورت استفاده کرده و بعد صورتتان را کاملا خشک کنید.

سپس لایه ای نازک از کرم یا لوسیونی که باعث  جوش سر سیاه  نمی شوند، به کل صورت خود بمالید.

این لایه در واقع مانع از تماس مستقیم ماسک با پوست صورتتان می شود.

در نهایت می توانید ماسک خود را بگذارید.

ممکن است پوست برخی افراد به مواد تشکیل دهنده ماسک حساسیت داشته باشد.

بعضی از ماسک ها روی قسمتی که کنار بینی و گونه ها قرار می گیرد، نوار چسب دارند که می تواند باعث ایجاد حساسیت شود. به علاوه ماسک ها ممکن است یک نوار فلزی باریک داشته باشند که کمک می کند ماسک به درستی روی صورت شما قرار بگیرد.

احتمالا این قسمت فلزی از نیکل درست می شود که یک ماده حساسیت زای رایج است.

حتی خود ماسک که از یک لایه نازک پارچه است مثلا ممکن است جنسش از پنبه باشد، می تواند باعث آلرژی شود. پیشنهاد می شود که یک لایه پارچه نرم که حساسیت زا نیست، بین ماسک و صورت قرار بدهید تا نیکل در تماس مستقیم با پوستتان قرار نگیرد.

یا اینکه از ماسکی استفاده کنید که این نوار باریک فلزی را نداشته باشد.

امیدوارم که این مطلب در این شرایط به شما کمک کرده باشد.

 

اگر به مشاوره پوست نیاز دارید، فرم زیر را پر کنید و از مشاورین آرسس به صورت رایگان مشاوره دریافت کنید.

 

روش های درمانیمرطوب کننده ها

خشکی دست ناشی از شستن دستهاکرونا ویروسکووید19ویروس کرونا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *