محافظت در مقابل آفتاب یکی از مهمترین کارهایی است که می توان برای نگه داری از پوست می باشد چرا که آفتاب اثرات مخربی بر روی پوست باقی می گذارد. دراینکه نورخورشید و اشعه فرابنفش آن بیشترین تاثیر را درپیری زودرس پوست دارد شکی نیست. این تاثیر را در انواع چین وچروکها ، لکها ،افتادگی پوست ، کک ومک ، کاهش قدرت دفاعی پوست، سرطان پوست و … می توان دید.

برای پیشگیری از این اثرات زیان آور باید از نورآفتاب پرهیزکرده و از ضدآفتاب استفاده کنید. ضدآفتاب خوب باید بتواند هر دونوع اشعه فرابنفش یعنی نوع A و نوع B را بلوک کند

ازدیگر ویژگی های یک ضدآفتاب خوب ، دوام اثر آن و مقاومت دربرابر آب و تعریق است. برای رسیدن به این اهداف ، شرکتهای سازنده ضدآفتاب معمولا از ترکیبی از مواد گوناگون استفاده می کنند.این مواد را می توان به دودسته تقسیم کرد : ضدآفتاب های فیزیکی که با منعکس کردن و پخش کردن اشعه فرابنفش عمل می کنند ، و ضدآفتاب های شیمیایی که اشعه فرابنفش را جذب می کنند

به میزان قدرت جذب و متفرق کردن اشعه ماورای بنفش توسط ضد آفتاب‌ها SPF-Sun Protection Factor می‌گویند. SPF ضد آفتاب‌ها دارای درجه‌ بندی متناسب با شرایط آب و هوایی می‌باشد. درجه SPF ربطی به میزان قدرت حفاظت و برخورد با اشعه خورشید ندارد بلکه ضد آفتاب با SPF بالاتر مدت‌زمان بیشتری از پوست ما محافظت می‌کند.

 

برای دریافت مشاوره پوست اینجا کلیک کنید

 

پرتو UV چیست؟

خورشید تمام اشعه ها را از خود ساطع می کند. از جمله آنها اشعه ماوراء بنفش است که به  سه باند تجزیه می شود:

– اشعه های UVA

– اشعه های UVB

– اشعه های UVC

خوشبختانه اشعه UVC که اموراج کوتاهی دارد و برای زندگی موجودات زنده  بسیار مضر است توسط لایه اُزون در جوِّ زمین جذب شده و به زمین نمی رسد. بنابراین وقتی ما خودمان را در مقابل نور آفتاب قرار می دهیم، پوست ما اشعه (UVB با طول موج متوسط) و UVA (با طول موج بلند) را دریافت میکند.

اشعه های UV پوست را به تیره شدن وا می دارند که این امر نتیجه ی تأثیر UV روی سلولهای تخصیص یافته لایه اِپی دِرم به نام سلولهای ملانین ساز  می باشد. سلولهای ملانین ساز سلولهای ستاره ای شکل هستند که در لایه بازال اِپی دِرم قرار گرفته اند. اشعه خورشید سلولهای ملانین ساز را تحریک کرده و موجب تکثیر آنها می شود و تولید ملانین را در آنها افزایش می دهد.

مواجهه با آفتاب یکی از فاکتورهای اصلی پیری پوست می باشد که پیری نوری Photoaging  نامیده می شود. پیری نوری مربوط به تغییرات عمیق در فیبرهای پوست (کلاژن و الاستین) و نیز بی نظمی رنگ پذیری می باشد. نتیجه پیری نوری چین و چروکها و لکه های رنگدانه ای پوستی است. اشعه خورشید همچنین موجب تغییر مولکولهای DNA حامل اطلاعات ژنتیکی سلولهای پوست ما می شود. این تأثیرات می توانند باعث مرگ سلولی یا تغییر در DNA شوند که نتیجه اش سرطانهای پوستی است.

در واقع، بیشتر سرطانهای پوستی در نقاطی از بدن به وجود می آیند که در معرض نور خورشید هستند. شواهد زیادی وجود دارد که بعضی سرطانهای پوستی در بزرگسالان ممکن است با مواجهه زیاد با نور خورشید در دوران کودکی مرتبط باشد. تا این اواخر UVA به عنوان اشعه بی ضرر تلقی می شد. به هر جهت UVA به وفور در نور طبیعی وجود دارد و عمیق تر از UVB در پوست نفوذ می کند.

در حال حاضر شواهدی وجود دارد که UVA بی ضرر نیست و بسیاری از اثرات مضر اشعه خورشید با UVB و همچنین UVA بوجود می آید. اما اشعه ماوراء بنفش فقط اثرات مضر ندارد. بلکه موجب آرامش روحی شده و نیز در تشکیل ویتامین D مؤثر است.

در هر صورت آفتاب اثرات مخربی بر روی پوست می گذارد که باعث پیری آن می گردد از این رو استفاده از یک ضد آفتاب مناسب برای نوع پوست بسیار مهم است.

 

اگر به مشاوره پوست نیاز دارید، فرم زیر را پر کنید و از مشاورین آرسس به صورت رایگان مشاوره دریافت کنید.

 

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *